Verkeerde goede indruk

Woensdagmiddag had Bart een speelafspraakje met een Thais jongentje uit zijn klas. Hij komt voor het eerst dus zijn moeder komt mee. Dinsdag bevestigen we deze afspraak nog even: and I will make some Thai food, zegt ze er bij, do you like that? Tuurlijk vinden we dat leuk, maar is het hier dan gebruikelijk voor een speelafspraakje ook de keuken in te duiken?(Bij koffieochtendjes is dat namelijk het geval!) Ik neem het zekere voor het onzekere en bak op dinsdagavond brownies en walnuttcookies. Om 22.30 zet ik de oven uit..... maar het ziet er lekker uit! Woensdagmiddag drukt S. me een mandje met Thai deserts in m'n handen. Allerlei variaties op sticky rice, gewoon van de supermarkt. Van mijn baksels neemt ze twee piepkleine hapjes. Het jochie schuift alles beleefd maar beslist op zij en neemt watermeloen. Hij heeft natuurlijk gelijk: veel gezonder. Zijn mama is duidelijk trots op hem en vertelt dat ze heel bewust hebben gekozen voor twee kinderen met vijf jaar leeftijdsverschil. To give them all the attention they need..... Tja, haar zoontje lijkt inderdaad een welgemanierd jochie terwijl mijn twee oudsten als halve wilden rondrennen. Bart raakt hem tijdens het ridderspel met een stok en duwt hem van het schommeltouw af. Hoort er bij, denk ik. Maar S. denkt er anders over: and I quit my job, zegt ze, because you get agressive children if they are not with their mother. Het is duidelijk, op deze vrouw maken vooral mijn kinderen (de verkeerde?) indruk. Had ik dinsdagavond nou maar Dr. Spock zitten lezen....

Bart maakt het allemaal niets uit en proeft de sticky rice. En natuurlijk zou het mij ook niet uit moeten maken...